Αδιόρθωτοι

TA NEA 5/06/2019

Τίποτα δεν πτοεί την παρούσα κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό και το επιτελείο του. Ούτε η έκφραση της λαϊκής αποδοκιμασίας στις κάλπες, ούτε καν οι ίδιες τους οι δεσμεύσεις ως συνέπεια αυτής της αποδοκιμασίας. Η κυβέρνηση αποφασίζει για την ηγεσία της Δικαιοσύνης, σα να μη συμβαίνει τίποτα, η Βουλή μένει ανοικτή κι αυτή τη βδομάδα, και πιθανώς, όπως μάθαμε από το στόμα του προέδρου της, και την επόμενη. Κώδικες και νομοσχέδια έρχονται προς συζήτηση και ψήφιση, η «επικοινωνία» άρχισε να παίρνει πάλι το πάνω χέρι, σαν τον παλιό καλό καιρό.

Η στάση αυτή δεν είναι τυχαία και πάντως είναι ενδεικτική. Η εξουσία δεν παραδίδεται αμαχητί, θα στραγγιστεί ως τον πάτο και θα παιδέψει ως την τελευταία μέρα τους αντιπάλους και τους θεσμούς. Όπως έπρεπε να κατακτηθεί, και όχι απλώς να ασκηθεί, έτσι και τώρα θεωρείται δικαίωμα της κυβέρνησης να την ασκήσει με το δικό της τρόπο, τον «αριστερό», που στην προκείμενη περίπτωση ταυτίζεται με τον αντιθεσμικό.

Κρύβεται κάτι πίσω απ’ όλα αυτά; ρωτούν πολλοί πολίτες. Τι σημαίνει η φημολογία ότι ξανασκέφτονται την ημερομηνία των εκλογών, ότι μετράνε μία - μία τις μέρες και κοιτάζουν πώς να κερδίσουν έστω και μία ακόμη; Πόσο αποδεκτό μπορεί να γίνει ένας Πρωθυπουργός που δήλωσε μπροστά στον ελληνικό λαό ότι θα πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας «αμέσως μετά το δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών» να αφήνει τις μέρες να περνούν και να βάζει άλλους να ερμηνεύουν στη θέση του τον όρο «αμέσως» (σε λίγο ίσως και τον όρο «μετά»); Υπάρχουν βλέψεις για κινήσεις, πολιτικού, θεσμικού, διοικητικού χαρακτήρα, σε αυτό το κανονικά νεκρό διάστημα, λίγες εβδομάδες πριν από τις προαναγγελθείσες εκλογές και λίγες ημέρες από την υποχρεωτική έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας;

Δεν ξέρω και δεν θέλω να μάθω τι έχουν στο μυαλό τους, πώς κατακάθισε μέσα τους η ήττα και η βεβαιότητα της νέας ήττας. Ξέρω όμως, ξέρουμε όλοι, ποια είναι η θεσμική νομιμότητα. Η επιλογή των ανωτάτων δικαστών δεν έπρεπε να γίνει και άρα είναι σα να μην έγινε. Νομοσχέδια δεν μπορεί να ψηφίσει η παρούσα Βουλή, ούτε καν τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που, υπό άλλες συνθήκες, δηλαδή με θεσμική ομαλότητα και συναίνεση, θα μπορούσε να συζητηθεί να ολοκληρωθούν. Προσλήψεις, προμήθειες, βολέματα απαγορεύονται –από τώρα, ή μάλλον από τη στιγμή του διαγγέλματος παραίτησης. Και μόνο η υποψία ότι όλα αυτά μπορεί να μην είναι προφανή για την κυβέρνηση, δείχνει το μέγεθος της κατρακύλας της και της απειλής έναντι της Δημοκρατίας.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s