Ούτε βουλευτικά ούτε όσια

Δικαστικό 20/3/19

Η τροπολογία που αλλάζει τα κωλύματα των ευρωβουλευτών και τη σχέση τους με τους βουλευτές είναι παράνομη από πολλές απόψεις.

Πρώτον, κατά το χρόνο που επιτελείται, τόσο κοντά στις επερχόμενες ευρωεκλογές, αλλοιώνει το χαρακτήρα της εκλογικής αντιπαράθεσης. Γενικά η αλλαγή των όρων του παιχνιδιού σε χρόνο κοντινό της τελικής έκβασης μιας κατάστασης (είτε αφορά στο χρόνο λειτουργίας ενός οργάνου, όπως πχ της ηγεσίας μιας ανεξάρτητης Αρχής, είτε τα γεωγραφικά όρια μιας περιφέρειας, εκεί που πάλι προσπαθεί να επέμβει η κυβέρνηση ενόψει των τοπικών εκλογών) κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο δημοκρατικό πολίτευμα και πρέπει να αποφεύγεται. Ειδικά όταν αλλάζει τους όρους έκφρασης της λαϊκής ψήφου, μια τέτοια «μεταρρύθμιση» (τελικά είναι το μόνο είδος στο οποίο διακρίθηκε η παρούσα κυβέρνηση) είναι και κατάφωρα αντισυνταγματική. Κυβέρνηση – θεσμοί 1-0.

Δεύτερον, επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, η επερχόμενη αλλαγή έχει ανοιχτά φωτογραφικό και μικροκομματικό χαρακτήρα, Δεν υπήρχε κανένας άλλος λόγος, και πάντως όχι γενικός λόγος, πόσο μάλλον γενικού συμφέροντος, για να αλλάξει το ισχύον από τις πρώτες ευρωεκλογές στις οποίες συμμετείχε η Ελλάδα κώλυμα συμμετοχής εν ενεργεία βουλευτών στις ευρωεκλογές. Η μόνη συζήτηση μέχρι τώρα –και μάλιστα, σε όλες της εκλογικές αναμετρήσεις πλην αυτής του 2014, υπό καθεστώς λίστας και όχι σταυρού για τους ευρωβουλευτές- ήταν σε ποια χρονική στιγμή έπρεπε ένας βουλευτής να παραιτηθεί προκειμένου να ανακηρυχθεί υποψήφιος ευρωβουλευτής. Ξαφνικά σήμερα, για να βολευτούν δυο εν ενεργεία βουλευτές που δεν ανήκουν στο κυβερνών κόμμα αλλά στους οποίους προφανώς δόθηκε υπόσχεση τοποθέτησης στο ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών, και παράλληλα χωρίς αυτός ο «διακανονισμός» να διαταράξει την εύθραυστη παρούσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που εξαρτάται από βουλευτές κομμάτων που δεν ανήκουν, τυπικά, στο κυβερνόν κόμμα, καταργείται μια πάγια και εντελώς λογική εκλογική διάταξη. Πρέσπες- Βρυξέλλες 2-0.

Τρίτον, και κυριότερον, επειδή η δυνατότητα που τόσο όψιμα δίδεται χρήσης της βουλευτικής ιδιότητας στον ευρω-βουλευτικό αγώνα, είναι εξόφθαλμα καταχρηστική και προνομιακή. Το ισχύον κώλυμα είχε πολύ ισχυρές βάσεις: ελλείψει εφαρμογής του πλήρους συνταγματικού οπλοστασίου περί ασυμβιβάστων για τους ευρωβουλευτές (αφού το Σύνταγμα, στο άρθρο 57, το περιορίζει στην εκλογή «εθνικών» βουλευτών) υιοθετήθηκε μια de minimis ρύθμιση που απέκλειε τουλάχιστον την πλήρη ανισότητα μεταξύ υποψηφίων ευρωβουλευτών δια της απαγόρευσης να συνυπάρξουν οι ιδιότητες –και οι δυνατότητες- του εν ενεργεία βουλευτή και του υποψήφιου ευρωβουλευτή. Η νέα ρύθμιση δημιουργεί υποψήφιους δυο ταχυτήτων, σε ένα σύστημα που ήδη, λόγω της άκριτης υιοθέτησης του σταυρού σε όλη την επικράτεια, είχε μπατάρει άγρια στα νερά του λαϊκισμού. Σύριζα – Δημοκρατία 3-0.

Θα μου πείτε, και όχι για πρώτη φορά: εδώ τόσα γίνονται, αυτή η παρασπονδία μας μάρανε; Θα σας παρακαλούσα να μην συμβάλατε τουλάχιστον η βαριά ήττα των θεσμών να ανέβει στο 4-0, και πάντως όχι με την ανοχή σας.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s