Θεσμικό σταυροδρόμι

Φιλελεύθερος 20/09/2019

Με την επερχόμενη κίνηση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας απόδοσης ευθύνης σε πρόσωπο ή πρόσωπα που συμμετείχαν στην προηγούμενη κυβέρνηση, τα πάθη αναπόφευκτα θα εξαφθούν: δεν είναι απλό πράγμα να θεωρείς ότι πολιτικοί σου αντίπαλοι πιθανώς διέπραξαν ποινικά αδικήματα και να ζητάς, ακόμα και αν το προβλέπει το Σύνταγμα, από βουλευτές να κρίνουν αν και για ποιες πράξεις πρέπει να διωχθούν. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια πρωτοφανή αντιστροφή: από την «υπόθεση Novartis» στην υπόθεση της «σκευωρίας γύρω από τη Novartis». Θέλω όμως να πιστεύω ότι, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, η Δημοκρατία μας μπορεί να βγει πιο δυνατή.

Aπό τη στιγμή που η Βουλή επιλαμβάνεται της υπόθεσης, μετά την αποστολή σε αυτήν του φακέλου, είναι εξαιρετικά κρίσιμο να ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 86 του Συντάγματος και στο νόμο περί ευθύνης Υπουργών, κατά γράμμα και κατά πνεύμα. Η κυβέρνηση μοιάζει να έχει συνείδηση και των κινδύνων και των αναγκών και να μην έχει πρόθεση να πολώσει ή να υπονομεύσει, με δική της πρωτοβουλία, τη συγκεκριμένη διαδικασία. Αλλά και το σύνολο των βουλευτών, του πολιτικού κόσμου και των μέσων επικοινωνίας έχει σημαντικό ρόλο και ευθύνη.

Ιδού ορισμένα κρίσιμα βήματα και αποφάσεις, που σύντομα θα γεφυρώσουν τη θεωρία με την πράξη και θα μας δείξουν αν θα επικρατήσει η ανέλεγκτη ένταση ή η φορτισμένη ψυχραιμία. Πρώτον, ξεκαθάρισμα, το συντομότερο δυνατό, ποια είναι τα στοιχεία της δικογραφίας που συνιστούν, στα μάτια των προτεινόντων βουλευτών, τους επαρκείς, στέρεους και πολύ πέραν των ενδείξεων λόγους να ασκηθεί δίωξη: η κρίση δεν είναι πολιτική, με την έννοια ότι δεν θα πρέπει να τη στηρίζουν πολιτικοί υπολογισμοί, είναι όμως κρίση -τίποτα δεν προκύπτει αυτόματα από τη δικογραφία- και γίνεται, κατά το συνταγματικό σύστημα, από πολιτικά πρόσωπα -που, άρα, οφείλουν να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Δεύτερον, αξιοποίηση της δυνατότητας που δίνει ο αναθεωρημένος νόμος περί ευθύνης Υπουργών για καταφυγή, πριν από ενδεχόμενη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για την προκαταρκτική εξέταση, στη βοήθεια του ειδικού τριμελούς γνωμοδοτικού συμβουλίου, αποτελούμενου από δικαστές, σχετικά με τη βασιμότητα των στοιχείων και το είδος των δυνητικών αδικημάτων. Τρίτον, αν συσταθεί η κοινοβουλευτική επιτροπή, λειτουργία με πλήρη σεβασμό των δικονομικών κανόνων, διαφάνεια και νομική ακριβολογία: ειδικά η «επιστροφή του φακέλου στη Δικαιοσύνη», που έλαβε χώρα, σε πολύ σαθρές νομικές βάσεις, υπό την προηγούμενη πλειοψηφία, δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα. Και τέταρτον, από σήμερα έως το τέλος, όποιο και να είναι αυτό, λόγος σοβαρός και στιβαρός, μακριά από εχθροπάθειες, κορώνες, διχαστικές αντιπαραθέσεις και υπεραπλουστεύσεις -τουλάχιστον εκ μέρους των πολιτικών δυνάμεων που θα στηρίξουν τη δίωξη, γιατί αυτές που θα την υποστούν έχουν κάθε δικαίωμα και κάθε δικαιολογία να επιχειρήσουν να μετατοπίσουν τη συζήτηση στο πεδίο των συναισθημάτων.

Αν η κυβερνητική πλειοψηφία κατορθώσει να δώσει τον τόνο της ψυχραιμίας, το κέρδος θα είναι διπλό: απόδειξη, σε μια εποχή που βάλλονται από παντού, ότι οι θεσμοί μπορούν να λειτουργήσουν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα. Και αντιπαραβολή, στην πόλωση της προηγούμενης κυβέρνησης, ενός άλλου, εθνικά αναγκαίου, δημοκρατικού πνεύματος. Έχουμε ανάγκη τη θεσμική κανονικότητα τουλάχιστον εξίσου με την πολιτική, οικονομική και κοινωνική.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s