• Home
  • Ομιλίες
  • Εκδήλωση «Κύκλου Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση»

Εκδήλωση «Κύκλου Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση»

12 Iουνίου 2017
Στο πλαίσιο διήμερου Συνεδρίου με γενικό θέμα «Η Ελλάδα μετά», συμμετείχα σε στρογγυλό τραπέζι που ασχολήθηκε με το κατά πόσο ένα νέο κράτος είναι εφικτό και ποιες είναι οι θεσμικές προϋποθέσεις για αυτό. 

Στην εισήγηση μου επικεντρώθηκα στο ρόλο που μπορεί να παίξει το κράτος ως μοχλός ανάπτυξης. Με επίκεντρο την έννοια της «αξιοποίησης» των υπαρχόντων μηχανισμών ενόψει των δεδομένων αναγκών της χώρας, ανέλυσα τα τέσσερα επίπεδα δράσεων υπέρ της ανάπτυξης και την αντίστοιχη ανάμιξη του Κράτους: 1) Δημόσιες επενδύσεις: χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, ολοένα και λιγότερα. Είναι αυτό έξυπνο σε μια περίοδο κατά την οποία το πρώτο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η οικονομική στασιμότητα και η εξ αυτής ανεργία; 2) ΕΣΠΑ: εξασφαλισμένοι κοινοτικοί πόροι, Κράτος δρα ως «απορροφητής», πολλά προβλήματα στην πρόοδο και υλοποίηση, 3) «Σχέδιο Γιούνκερ»: φτηνός δανεισμός χωρίς δημιουργία νέων πόρων και υπό τη  μορφή σύμπραξης δημοσίου-ιδιωτικού τομέα, αφού το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων εγγυάται και καθορίζει πόρους, οι οποίοι, αφού αντιστοιχήσουν σε συγκεκριμένα έργα που προτείνει η κάθε χώρα, διοχετεύονται μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων σε ελληνικές τράπεζες, οι οποίες τους διοχετεύουν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η ελληνική πρόοδος είναι μικρή αφού 7 έργα έχουν προχωρήσει, 4) Ιδιωτικές ξένες επενδύσεις: το Κράτος δεν συμμετέχει, έχει όμως ευθύνη στη διαμόρφωση του επενδυτικού περιβάλλοντος και για της εν γένει εικόνας της χώρας ως επενδυτικού προορισμού.  

Έκλεισα με σκέψεις γύρω από τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει το ελληνικό Κράτος για να αντιμετωπίσει αυτές τις ανάγκες. Πρέπει να αναδιαρθρώσει τις διοικητικές δομές υποστήριξης αυτού του έργου (η ΜΟΔ έχει στην ουσία παραμεριστεί) και να φροντίσει να τοποθετηθούν οι κατάλληλοι σε προσόντα και ειδικές γνώσεις υπάλληλοι σε αυτές τις θέσεις. Πρέπει επίσης να βελτιωθεί η συνεργασία με τις εκτός Ελλάδας σχετικές αρχές, όπως και ο ρόλος της κυβέρνησης και της αρμόδιας Επιτροπής του Κοινοβουλίου ως προς τις στρατηγικές κατευθύνσεις της ανάπτυξης. Δεν πρέπει να λειτουργεί πελατειακά, να χάνει πόρους (ποσοτική χαλάρωση) και ευκαιρίες (Task Force, Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, Αναπτυξιακή Τράπεζα), να δημιουργεί ανασφάλεια (capital controls) και αντιαναπτυξιακό κλίμα (διαρκείς αλλαγές στη φορολογία, αντικίνητρα, βραδύτητα στις αλλαγές κλπ). Με δυο λόγια το Κράτος, οφείλει, σε αυτόν ιδίως τον τομέα, να υπηρετεί το γενικό συμφέρον, με το οποίο η ανάπτυξη –ως πράξη και όχι ως φύλλο συκής- σχεδόν ταυτίζεται στις μέρες μας.  

 

 

0
0
0
s2smodern
powered by social2s