Τα θεσμικά της οικονομίας

www.economico.gr, 1/10/2019

▪ Πολιτική και οικονομία. Για κάθε οικονομολόγο που ισχυρίζεται ότι η οικονομία στηρίζεται σε γεγονότα και αριθμούς, άρα λέει την αλήθεια, υπάρχει ένας πολιτικός (ή ένας νομικός) που κουνάει το κεφάλι: «χωρίς πολιτικές αποφάσεις, που δεν είναι ούτε μονοσήμαντες, ούτε στηρίζονται σε αριθμούς, θα βλέπαμε πού θα βρισκόταν η οικονομία: μόνο στα πανεπιστήμια». Η στήλη που ξεκινά σήμερα θα έχει ως επίκεντρο τη σχέση πολιτικής και οικονομίας, θεωρίας και πράξης, θεσμών μέσω των οποίων υλοποιείται η οικονομική πολιτική και διάπλασης τους μέσω της πίεσης που ασκεί η οικονομική (δίπλα στην κοινωνική) πραγματικότητα.

▪ Διαπιστώσεις και προβλέψεις. Το μεγάλο οικονομικό νέο της βδομάδας ήταν μια σειρά θετικών διεθνών εκθέσεων και ανταποκρίσεων για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και γενικά ένα διάχυτο αίσθημα ανάκαμψης –μετρήσιμο και με βάση τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν και τις ταβέρνες που υπερχείλισαν το εορταστικό τριήμερο. Τα βρήκε έτοιμα η κυβέρνηση –τέλος Μνημονίων, δημοσιονομική αποκατάσταση, διεθνή αξιοπιστία- και απλώς επωφελείται; Άρκεσαν δυο-τρεις κινήσεις, συμβολικές και ουσίας –κατάργηση capital controls, φιλο-επενδυτικός λόγος, ξεκίνημα Ελληνικού-, για να πειστούν οι Αγορές; Μας βοηθά η διεθνής συγκυρία; Η δίκαια, κατά τη γνώμη μου, ανάλυση του μίγματος είναι η ακόλουθη: η ανάγκη κανονικότητας, στο εσωτερικό της χώρας και από τους εταίρους μας, που δεν είχε υλοποιηθεί επί της προηγούμενης κυβέρνησης, σε συνδυασμό με τον πιο τεχνοκρατικό αέρα της παρούσας ομάδας εξουσίας και σε σύγκριση με ένα διεθνές περιβάλλον μη κανονικότητας, δίνουν έναν αέρα αντιστροφής του φαύλου ελληνικού κύκλου. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι δομές της οικονομίας μας συνεχίζουν να είναι πολύ εύθραυστες, το κράτος μας μη φιλικό και το διεθνές περιβάλλον εξαιρετικά επισφαλές.

▪ Ανάπτυξη και τόλμη. Το αναπτυξιακό νομοσχέδιο, που συζητήθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή αυτή τη βδομάδα, θα αδικηθεί αν το αποτιμήσουμε με μια λέξη. Έχει θετικά στοιχεία (δημιουργία Ψηφιακού Χάρτη, Εθνικού Μητρώου Υποδομών, θέσπιση Εθνικού Προγράμματος Απλούστευσης Διαδικασιών, διευκολύνσεις της λεγόμενης «ψηφιακής διακυβέρνησης»), αλλά και δικαιολογεί αιτιάσεις περί έλλειψης ευρύτερης στρατηγικής και τόλμης, καθώς και εμφιλοχώρησης υπερβολικά πολλών άσχετων με το βασικό αντικείμενο διατάξεων. Έχασε σε κάποιο βαθμό τις εντυπώσεις λόγω των αλλαγών που επέφερε στο εργατικό δίκαιο, η οικονομική του αποτελεσματικότητα, όμως, θα κριθεί κυρίως με μέτρο τη μείωση της γραφειοκρατίας και την προσέλκυση επενδύσεων.

▪ Χρεώσεις και ενστάσεις. Το ζήτημα των (επιπλέον) χρεώσεων των ελληνικών συστημικών τραπεζών μπορεί να μην είναι κεφαλαιώδες, αναδεικνύει όμως τη σημασία των χειρισμών, ιδίως σε οικονομικά θέματα που αγγίζουν την καθημερινότητα των πολιτών. Ακόμα και να δικαιολογούνταν κάποιες αυξήσεις, κάτι που δεν είναι διόλου βέβαιο, το ότι η τράπεζες συνεννοήθηκαν μόνο μεταξύ τους, τους πήρε είδηση μερίδα του Τύπου και της αντιπολίτευσης και τελικά η κυβέρνηση τους τράβηξε το αυτί, δεν τις τιμά αλλά, κυρίως, δεν τις διευκολύνει ενόψει του ανηφορικού δρόμου που έχουν μπροστά τους.

▪ Πρόσωπα και θεσμοί. Στο διεθνή χώρο, τα φώτα στράφηκαν στην ολοκλήρωση της θητείας του Μάριο Ντράγκι στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Και δικαίως: δεν υπήρξε μόνο ο άνθρωπος που έσωσε το ευρώ, και παρεμπιπτόντως και την Ελλάδα, αλλά και η ηγετική μορφή που δικαίωσε οριστικά την πολιτική διαχείριση της οικονομίας.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s