Λόγια και έργα

ΝΕΑ 8/01/2020


Με τον Πρόεδρο Τραμπ δεν μπορεί να παίζει κανείς, ιδίως αν εκπροσωπεί μια μικρή χώρα που δεν έχει την πολυτέλεια να απομακρύνει συμμάχους. Αλλά και κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν πρέπει να τον παίρνει εντελώς στα σοβαρά. Η εμφάνιση του, η εκφορά του λόγου, η ιστορία του, οι επιδόσεις του στην προεδρία -τίποτα από αυτά δεν επιτρέπει ούτε σοβαροφάνεια ούτε κολακεία.

Από αυτήν άποψη ο Έλληνας Πρωθυπουργός βρήκε το σωστό τόνο: δεν παρασύρθηκε, δεν παρακάλεσε και δεν χαριεντήστηκε. Βέβαια η επίσκεψη, ιδίως υπό τη συγκεκριμένη συγκυρία, δεν είχε στόχο να δοκιμάσει τα αντανακλαστικά του Έλληνα Πρωθυπουργού. Ο κύριος διπλωματικός στόχος, μια καθαρή στήριξη της "υπερδύναμης" στα ανοιχτά ζητήματα της Ελλάδας με την Τουρκία, σκόνταψε, όπως ήταν προδιαγεγραμμένο, σε τέσσερα ψηλά εμπόδια: την αναξιοπιστία λόγων και έργων του Αμερικανού Προέδρου, την ιδιαίτερη, ψυχική και συμφεροντολογική, σχέση του με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, την κρισιμότητα της Τουρκίας για την Αμερική υπεράνω συγκυριών και προσώπων, καθώς και το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν είναι, ιδίως υπό τη συγκεκριμένη ηγεσία τους και υπό τη διπλή πίεση της αποπομπής (έστω κι αν δεν τελεσφορήσει) και των εκλογών (έστω κι αν κριθούν από άλλες παραμέτρους), όσο ισχυρές νομίζουν ότι είναι.

Από το γεγονός ότι οι ατζέντες των δύο πλευρών ήταν εξαρχής διαφορετικές -διεθνή ερείσματα ζητούσε η Ελληνική αντιπροσωπεία, διέξοδο από τα εσωτερικά και τα άλλα της διεθνή προβλήματα, ιδίως με το Ιράν, η αμερικανική- το πιο απτό κέρδος μετατέθηκε σε δευτερεύοντα μέτωπα: τη σηματοδότηση εξόδου από την κρίση για την Ελλάδα, μια επίδειξη καλόβουλης, αλλά άσφαιρης, ηγεμονίας από τον Τραμπ.

Σημασία, συνεπώς, δεν έχουν τόσο τα λόγια -οι διπλωματικές αβρότητες και οι πολιτικές γενικότητες- όσο η επιρροή στην επόμενη μέρα -των ελληνοτουρκικών αλλά και των ελληνο-αμερικανικών σχέσεων. Η επιμονή του Έλληνα Πρωθυπουργού στην εξοπλιστική σχέση και στην αμυντική συμμαχία έχει λογική: ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι πιο επιρρεπής στις μπίζνες από ό,τι στη γεωπολιτική. Καλώς ή κακώς, όμως, στο γεωπολιτικό πεδίο είναι που αναμένεται, ιδίως από τις μικρομεσαίες χώρες, η αμερικανική επιρροή. Μια επιρροή που, πέρα και πάνω από τις αμετροέπειες του προηγούμενου Ελληνα Πρωθυπουργού και την ψυχραιμία του σημερινού, οι ΗΠΑ του Τραμπ τη χρησιμοποιούν με καταστροφικό τρόπο σε όλα τα μέτωπα. Θα ήταν φενάκη να πιστέψουμε ότι θα μπορούσε να γίνει εξαίρεση για εμάς. Αλλά και θα ήταν άφρον να κινδυνέψουμε από τη μήνι ενός ανθρώπου και μιας χώρας σε πλήρη ανισορροπία.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s