Νάρκες

Φιλελεύθερος 14/06/2019

Το μόνο που πέτυχε η απερχόμενη κυβέρνηση, από την αρχή της θητείας της, αλλά ιδίως τώρα στο τέλος της, είναι να ναρκοθετήσει την επιστροφή σε μια κατάσταση χωρίς αυτήν. Πρώτα έναντι της χώρας: το πέρασμά της από την εξουσία αφήνει τόσο βαθιές πληγές στην οικονομία και την κοινωνική συνοχή, ώστε, σε συνδυασμό με την προσθήκη χρόνων κρίσης, λιτότητας και διχόνοιας στην κρίση και τη λιτότητα που παρέλαβε, οι δυνατότητες, αλλά και οι αντοχές, για μια ανόρθωση να έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Κι ύστερα, τώρα, έναντι της διαδόχου της: ως την τελευταία μέρα, ως την τελευταία ώρα, ο στόχος είναι να δυσκολέψει σε τέτοιο βαθμό το έργο αυτών που θα κυβερνήσουν μετά από την «πρώτη φορά Αριστερά», ώστε η ίδια η «κανονικότητα» να χάσει την έννοια της και η αναταραχή να αποτελεί προϋπόθεση πολιτικής επανόδου, σε βάρος βέβαια της χώρας.

Μετρήστε νάρκες, μαεστρικά απλωμένες σε όλο το υπέδαφος της δημόσιας ζωής. Τα αφύσικα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα συμφωνήθηκαν για να είναι πιο δύσκολη η επιστροφή της χώρας σε μια ανάπτυξη χωρίς δανεικά και χωρίς το κράτος σε ρόλο πάτρωνα - τυράννου. Η επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει όχι μόνο να βρει δημοσιονομικό χώρο αλλά και να εμφυσήσει αναπτυξιακό πνεύμα σε μια αφημένη στον αυτόματο πιλότο κοινωνία και επιχειρηματική κοινότητα. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης υπονομεύτηκε και υπονομεύεται όχι μόνο για να διευκολύνει την προώθηση μιας ιδιαίτερα αντισυμβατικής ιδέας περί «κράτους δικαίου» -τόσο αντίθετης με το νόημα του που κατέληξε στην προσπάθεια κατάλυσής του- αλλά και για να αποτελέσει εμπόδιο και συγχρόνως εκφοβισμό. Η γνώση αυτής της προσπάθειας, μαζί με την τροπή που πήρε, αλλά με κατηγορούμενους πλέον τους κατήγορους, η «υπόθεση Novartis», καθιστούν εκ των πραγμάτων άμεση προτεραιότητα της επόμενης κυβέρνησης το ξερίζωμα ενός ολόκληρου παρα-συστήματος και τη διερεύνηση του πώς, σε ποια έκταση και με τι συνέπειες στήθηκε. Η έγερση και, μέσα από αδέξιους έως προβοκατόρικους χειρισμούς, υποδαύλιση «εθνικών» ζητημάτων -εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, ασφάλειας- οδηγούν σε χαλάρωση της επικέντρωσης στο εσωτερικό μέτωπο. Ο διχαστικός λόγος και η επικοινωνιακή «ανάδειξη» του τεχνητού διλήμματος «Δεξιά» (και μάλιστα «Ακροδεξιά») – «Αριστερά» (η οποία μάλιστα ταυτίζεται με το κυβερνών κόμμα) στόχο έχουν την αποτροπή πολιτικών συναινέσεων και κοινωνικών συνενώσεων.

Για όλους αυτούς τους λόγους και απέναντι σε όλες αυτές τις προκλήσεις, ο μόνος δρόμος για όσους θα ήθελαν να συμβάλλουν στη μετά-Σύριζα μέρα, δηλαδή στην ανόρθωση της χώρας, είναι η συλλογική προσπάθεια, ο παραμερισμός των ψευδο-ιδεολογικών αντιθέσεων και των ξεπερασμένων από την πραγματικότητα διλημμάτων, η ένωση δημιουργικών δυνάμεων. Όποιοι το αντιλαμβάνονται (α αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέσα από το λόγο του, πολλές μονάδες αλλά και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, ακόμα και στελέχη της σημερινής πλειοψηφίας όπως ο Πιτσιόρλας και ο Χουλιαράκης, μύγες σοβαρότητας μέσα στο γάλα της κυβερνητικού ιδρυματισμού) ετοιμάζονται γι’ αυτόν τον αγώνα ή αποχωρούν από τον προηγούμενο. Όσοι προτιμούν τις μάχες χαρακωμάτων, ψευδαισθήσεων ή «οραμάτων» που έχει διαλύσει η ίδια η ζωή, καλό είναι -όχι τόσο για τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται, όσο για την ευκαιρία που χάνουν- να ξέρουν ότι βρίσκονται στην πλευρά των ναρκοθετών κι όχι των ναρκαλιευτών.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s