Πολλαπλά μηνύματα

Φιλελεύθερος 19/10/2018

Δεν είναι έκφραση δική μου αλλά του Πρωθυπουργού. Τέτοια θεώρησε ότι στέλνει με τηναποπομπή του Υπουρ γού Εξωτερικών, τη διατήρηση και ενίσχυση του Υπουργού Άμυνας και την ανάληψη από τον ίδιο, τον Πρωθυπουργό, του Υπουργείου Εξωτερικών. Πράγματι δόθηκαν πολλά και σημαντικά μηνύματα. Μόνο που δεν είναι αυτά που θα ήθελε ο τύποις πλέον επικεφαλής της κυβέρνησης.
Μήνυμα πρώτον: ο ισχυρός πόλος της κυβέρνησης, και ο ισχυρός ανήρ της χώρας, είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Όχι μόνο επικρατεί σε συγκρούσεις επί ζητημάτων που δεν είναι της αρμοδιότητάς του, αλλά έχει τον τρόπο να κάνει τον Πρωθυπουργό να αποπέμπει τα πρόσωπα που ενεργούσαν ως τώρα βάσει αρμοδιότητας και πρωθυπουργικής εντολής. Το φύλο συκής πέφτει σε σχέση με το προπατορικό αμάρτημα του ΣΥΡΙΖΑ, τη σύμπραξη με τους ΑΝΕΛ –και το θέαμα δεν είναι από καμία άποψη ευχάριστο.

Μήνυμα δεύτερον: η εσωτερική συνοχή της κυβέρνησης, ακόμα και το κύρος του ίδιου του Πρωθυπουργού, θυσιάζονται στο βωμό της παραμονής στην εξουσία. Λέγοντας ότι δεν θα «ανεχτεί πλέον καμία διγλωσσία», ο Πρωθυπουργός αφενός παραδέχεται ότι, τουλάχιστον  ως προς το «ονοματολογικό», επικρατούσε ως τώρα διγλωσσία και, δεύτερον, ότι αυτή θα παταχτεί όχι υπέρ της «ορθής γραμμής» αλλά υπέρ της καρέκλας. Φυσικά οι παληκαρισμοί δεν έχουν καμία αξία, αφού προέρχονται από ένα πρόσωπο που αυτό-υπονομεύθηκε μέσα από τις επιλογές του. Απασφαλίσεις και εκρήξεις αναμένονται σωρηδόν και μετά βεβαιότητας. Με πρώτη την ανοιχτή αναφορά του αποπεμφθέντος Υπουργού περί χρήσης μυστικών κονδυλίων από την κυβέρνηση, ή από άλλους για την επίτευξη των σκοπών της κυβέρνησης, αναφορά που πρέπει να διαβαστεί και υπό το φως του τόσου πείσματος για παραμονή στην εξουσία.

Μήνυμα τρίτον: η κυβέρνηση δεν πιστεύει στη Συμφωνία των Πρεσπών. Πώς να πιστεύει, και, κυρίως, πώς να πείσει ότι πιστεύει, όταν αποπέμπει τον αρχιτέκτονά της και δίνει,μέσω αυτής της αποπομπής, πάτημα σε βουλευτές της γειτονικής χώρας να «ξανασκεφτούν» την από μέρους τους επικύρωση της Συμφωνίας; Το πιθανότερο πρακτικό αποτέλεσμα των εξελίξεων των τελευταίων ημερών είναι το μπλοκάρισμα της συνταγματικής μεταρρύθμισης στην ΠΓΔΜ –κι αυτό κάθε άλλο παρά δείχνει να στενοχωρεί την κυβέρνηση. Αναδρομικά αποδεικνύεται ότι στο «ονοματολογικό» η κυβέρνηση πορευόταν εξαρχής χωρίς πυξίδα, ή μάλλον με μόνη πυξίδα τον προσπορισμό άλλου είδους κερδών. Πώς μπορούν να συνεχίσουν να την εμπιστεύονται εκείνοι που πίστεψαν ότι
ενεργούσε χάριν του εθνικού συμφέροντος; Και πώς μπορεί να επιζήσει η Συμφωνία και, κανονικά, η κυβέρνηση, υπό τέτοιες συνθήκες;
Πιθανότατα δεν χρειάζονταν καν τόσα «μηνύματα». Η κυβέρνηση έχει από καιρό δώσει δείγμα γραφής. Δεν συνέπραξε με τους ΑΝΕΛ και δεν κατέστησε τον πρόεδρο τους κεντρικό πρόσωπο λόγω ανάγκης αλλά λόγω επιλογής. Δεν προωθούσε ποτέ την ελευθερία των απόψεων αλλά τις μονολιθικές επιλογές, που παραμένουν ορθές ακόμα και όταν αυτοί που τις υπερασπίζονταν αποπέμπονται. Εντός της δεν πίστεψε κανείς –πλην ίσως του  αποπεμφθέντος Υπουργού, που το είχε πάρει προσωπικά- στη Συμφωνία καθεαυτή, παράμόνο στην κομματική εργαλειοποίηση της. Και κυρίως: η εξουσία ήταν και είναι γι’ αυτήν αυτοσκοπός.

0
0
0
s2smodern
powered by social2s